top3
diaxoristiko
ploigisi h3

bottom neo

SBM

KF

13- 10- 2013    

Ἐπιμέλεια Ἀρχιμ. Νικάνωρ Καραγιάννης

 

           EvagelioΟἱ παραβολὲς τοῦ Χριστοῦ ἔχουν μέσα τοὺς βαθιὰ καὶ σωτήρια νοήματα καὶ οἱ πιὸ πολλὲς ἐξηγήθηκαν ἀπὸ τὸν ἴδιο. Πολλὲς φορὲς συνήθιζε νὰ ὁμιλεῖ ὁ Κύριος μὲ παροιμίες καὶ παραβολές. Μία ἀπ’ τὶς σπουδαιότερες παραβολὲς Του εἶναι καὶ τοῦ σπορέως καὶ εἶναι αὐτὴ ποὺ ἀκούσθηκε σήμερα στὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα. Ἕνας γεωργὸς ἔσπειρε τὸ σπόρο του στὸ χωράφι κι ἀπ’ τὰ τέσσερα μέρη τοῦ σπόρου τὰ τρία ποὺ ἔπεσαν πάνω στὸ δρόμο, στὴν πέτρα καὶ στ’ ἀγκάθια χάθηκαν, ἐνῶ τὸ τελευταῖο ποὺ ἔπεσε πάνω στὴν καλὴ γῆ καρποφόρησε σὲ ἕνα μέρος τριάντα τοῖς ἑκατό, σ’ ἄλλο ἑξῆντα καὶ σ’ ἄλλο ἑκατὸ (Μάρκ. 4,20). Ἂς δοῦμε πὼς καρποφορεῖ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ:

            Ὁ Κύριος ἑρμήνευσε τὴν παραβολὴ καὶ εἶπε πὼς ἡ καλὴ γῆ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν καλὴ καὶ ἀγαθὴ καρδιὰ (Λούκ. 8,15), εἶναι οἱ ἄνθρωποι οἱ «συνιέντες» (Μάτθ. 13,23), εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἄκουσαν μὲ σοβαρότητα τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, «οἱ παραδεχόμενοι» (Μάρκ. 4,20). Ὅλοι αὐτοὶ δὲν ἀπορρίπτουν τὴ φωνὴ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ μὲ πολλὴ ὑπομονὴ καὶ ἐπιμονὴ καλλιέργησαν τὸ σπόρο τοῦ Θεοῦ, γι’ αὐτὸ κι’ εἶχαν πλούσια καρποφορία. Ποιὰ εἶναι αὐτὴ ἡ καρποφορία; Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνας ἀνθρώπινος λόγος ποὺ κρύβει μέσα του μία θρησκευτικὴ εἴδηση, ἔστω καὶ τὴ μεγαλύτερη ἢ τὴν πιὸ συνταρακτική. Πίσω ἀπ’ τὰ νοήματα τοῦ Εὐαγγελίου κρύβεται ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Λόγος Του. «Τεκνία μου, οὓς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν» (Γαλ. 4,19), τονίζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Πράγματι ὁ Χριστός, ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, σὰν μικρὸ βρέφος ἀναπτύσσεται μέσα στὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων. Ἄλλωστε ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς εἶπε πὼς μητέρα Του καὶ ἀδέλφια Του εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἀκοῦν τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν ἐφαρμόζουν στὴ ζωή τους (Λουκ. 8,21). Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ λόγου – ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀδιάψευστη μαρτυρία πὼς ὁ Χριστὸς ἔχει μορφωθεῖ μέσα μας. Ὁ Ἅγιος Συμεών, ὁ νέος θεολόγος, φέρνει τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Μία γυναίκα ποὺ κυοφορεῖ μέσα της βρέφος, ἔστω κι ἂν ἐξωτερικὰ δὲν ὑπάρχει κανένα σημεῖο τῆς κυοφορίας της ἢ ἔστω πὼς οἱ ὑπόλοιποι ἄνθρωποι δὲν ὑποψιάζονται πὼς μπορεῖ νὰ ἔχει κάποιο παιδὶ στὰ σπλάχνα της, αὐτὴ ὅμως, ἐπειδὴ ἀκούει τὰ σκιρτήματά του, εἶναι ἀπόλυτα βέβαιη ὅτι ἔχει παιδί. Τὸ ἴδιο κι ὁ ἄνθρωπος ποὺ δέχθηκε μέσα του τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Καταλαβαίνει πολὺ καλὰ ὅτι ἔχει μέσα του τὰ θρεπτικὰ σπέρματα τοῦ Θεοῦ.

Ἂς ποῦμε μερικὰ παραδείγματα. Ἕνας ἄνθρωπος πρὶν πιστεύσει στὸ Χριστὸ ἦταν ἐγωιστής, ζηλιάρης, ἀνήθικος καὶ φίλαυτος. Τώρα ποὺ δέχεται μέσα του τὰ σπέρματα τοῦ κηρύγματος, ἀρχίζει νὰ παραδέχεται ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἑαυτό του καὶ τοὺς ἄλλους. Ἁμαρτήματα ποὺ προηγουμένως τὰ θεωροῦσε ἀσήμαντα, τώρα τὰ πολεμάει. Ἀρχίζει νὰ κάνει ἐλεημοσύνες καὶ καταβάλλει σκληρὲς προσπάθειες νὰ κρατήσει μέσα του, μὲ τὴ βοήθεια τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸ φῶς καὶ τὴ χάρη τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλάζει ριζικὰ καὶ κατὰ τρόπο θαυμαστό. Αὐτὸ εἶναι ἡ καρποφορία τοῦ θείου σπόρου. Ἡ πλήρης καρποφορία εἶναι νὰ δεῖ τὸ Θεὸ «καθὼς ἐστὶν» (A΄ Ἰω. 3,2). Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολὴ κάνει λόγο γιὰ τοὺς «καλὸν γευσαμένους Θεοῦ ρῆμα» (6,5). Δὲν μιλάει γιὰ κείνους ποὺ ἄκουσαν τὸ ρῆμα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τοὺς γευσαμένους, αὐτοὺς ποὺ δοκίμασαν τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ὅποιος κοινωνήσει – «μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης» - τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Κυρίου, γεύεται καὶ αἰσθάνεται μέσα του τὴ χαρὰ καὶ τὴν παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅποιος ἀκούει τὸ εὐαγγέλιο νιώθει τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ ἔντονα στὴ ζωή του. Ὅποιος καλλιεργεῖ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ σώζεται.

Ἡ Ἐκκλησία ἀνοίγει στοὺς πιστοὺς τὸ δρόμο, γιὰ νὰ ἔλθει ὁ Χριστὸς μέσα μας. Κηρύσσει τὸν Ἐσταυρωμένο καὶ Ἀναστημένο Ἰησοῦ Χριστό. Γι’ αὐτὸ μᾶς προτρέπει νὰ ἀνοίξουμε τὴν ψυχή μας στὸν λόγο τοῦ Θεοῦ ἀφήνοντας ὅλες τὶς εἰσόδους της ἀνοιχτὲς χωρὶς δισταγμοὺς καὶ ἀμφιταλάντευση, παραδίνοντας ὁλόκληρη τὴν ζωή μας στὸν πλοηγὸ τῆς σωτηρίας μας, τὸν Χριστό, ἀφήνοντας Ἐκεῖνον νὰ μᾶς ὁδηγήσει, ὅπου θέλει ἀνάμεσα ἀπὸ τὶς χαρὲς καὶ τὶς λύπες αὐτοῦ του κόσμου. Αὐτὴ ἡ παράδοση, αὐτὴ ἡ ἐγκατάλειψη στὸν Κύριο εἶναι τὸ μυστικό τῆς ἀγαθῆς γῆς. Ὅταν δὲν φέρνουμε ἐμπόδια στὸν θεῖο λόγο, ὅταν παραμερίζουμε κάθε ἄλλη ἀγάπη, χάριν τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, ὅταν ὁ λόγος Του φθάνει ὡς τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μας, τότε τὸ φυτὸ τῆς χριστιανικῆς ζωῆς ριζώνει καλά, ἀναπτύσσεται, ἀνθοφορεῖ καὶ δίνει καρποὺς ἀθανασίας. Ἀμήν.-
 

Πηγή : «Ὁ Ἐπιούσιος Ἄρτος» Μητροπολίτου Ἐδέσσης Ἰωήλ

footer
  • Τετάρτη 16 Ιανουαρίου

    Προσκύνησις τιμίας αλύσεως αποστόλου Πέτρου, Νεονίλλης μαρτύρων, Δαμασκηνού


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ