Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία επί τη Εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026

Με λαμπρότητα και τη συμμετοχή πλήθους χριστιανών κορυφώθηκαν το πρωί της Πέμπτης, 6ης Αυγούστου 2026, οι εορταστικές εκδηλώσεις στον πανηγυρίζοντα Ιερό Καθεδρικό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Δήμου Μεταμορφώσεως.

Του Όρθρου και της Πανηγυρικής Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, κατόπιν ευγενούς και αδελφικής προσκλήσεως του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος κ. Κυρίλλου. Στο Αρχιερατικό Συλλείτουργο συμμετείχαν ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού, Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Σωτήριος Αλεβιζάκης, οι εφημέριοι του Ναού καθώς και κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεώς μας.

Κατά τη διάρκεια του Κοινωνικού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιλίου κ. Αθηναγόρας κήρυξε τον θείο λόγο, αναλυόμενος το βαθύ θεολογικό νόημα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού στο Όρος Θαβώρ.

Ο Σεβασμιώτατος ξεκίνησε εκφράζοντας τις ευχαριστίες του προς τον προϊστάμενο του ναού για την ευγενική πρόσκληση να παρευρεθεί και να λειτουργήσει μαζί με τους υπόλοιπους πατέρες. Αναφέρθηκε στη χαρά της συνάθροισης των πιστών στον εορτάζοντα ναό, προκειμένου να ζήσουν όλοι μαζί τη θεία λειτουργία και το νόημα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Στη συνέχεια, στάθηκε στα λόγια του Ευαγγελιστή Ματθαίου, ο οποίος περιγράφει με απλότητα την κίνηση του Χριστού να πάρει μαζί του τους τρεις μαθητές του —τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη— σε ένα υψηλό όρος. Εκεί, ο Ιησούς «μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών», αλλάζοντας δηλαδή μορφή μπροστά στα μάτια τους.

Ο Μητροπολίτης σημείωσε ότι οι μαθητές ενδεχομένως δεν κατενόησαν πλήρως τη στιγμή εκείνη το βάθος αυτού που βίωναν, αλλά κυρίως το τι ήθελε να τους αποκαλύψει ο Χριστός. Η Μεταμόρφωση στο Όρος Θαβώρ δεν ήταν απλώς ένα απομονωμένο ιστορικό γεγονός· ήταν μια αποκάλυψη που συνδέει το παρελθόν, το παρόν των μαθητών και το αιώνιο μέλλον της ανθρωπότητας.

Αναφερόμενος στη φωτεινή νεφέλη, εξήγησε ότι ο Χριστός θέλησε να παρουσιάσει στους μαθητές την κατάσταση του ανθρώπου στον Παράδεισο —τη διαρκή δηλαδή κοινωνία με τη δόξα του Θεού. Παράλληλα, υπενθύμισε τον ψαλμικό λόγο «ο Θεός έστη εν συναγωγή θεών», τονίζοντας ότι ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε απλώς για να παραμείνει κτίσμα, αλλά για να γίνει «κατά χάριν θεός».

Επικαλούμενος το βιβλίο της Αποκάλυψης του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε τη φράση «ιδού η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων». Εξήγησε ότι στην εσχατολογική προοπτική, μετά τη Δευτέρα Παρουσία, η παρουσία του Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους θα είναι μόνιμη και η κοινωνία μαζί Του παντοτινή, εκπληρώνοντας τον αρχικό σκοπό της δημιουργίας.

Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι η κλήση του Χριστού δεν αφορά μια απλή ηθική βελτίωση, όπως θα ζητούσε ένα φιλοσοφικό σύστημα. Αντίθετα, πρόκειται για μεταμόρφωση του ανθρώπινου προσώπου σε μοναδική, ξεχωριστή οντότητα που βρίσκεται σε άμεση και ομορφότερη σχέση τόσο με τον Θεό όσο και με τους συνανθρώπους του.

Στη συνέχεια, συνέδεσε το γεγονός της Μεταμορφώσεως με το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Στην Αγία Τράπεζα, ο Θεός προσφέρει το Σώμα και το Αίμα Του στους πιστούς, λαμβάνοντας τα υλικά δώρα (ψωμί και κρασί) και αντιπροσφέροντας τη θεία Του χάρη. Με αυτόν τον τρόπο, η Μεταμόρφωση γίνεται βίωμα και πραγματικότητα μέσα στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας.

Κλείνοντας το κήρυγμά του, ο Μητροπολίτης Ιλίου προέτρεψε τους πιστούς να δουν την εορτή της Μεταμορφώσεως ως μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού. Κάλεσε όλους να συνειδητοποιήσουν ότι ο προορισμός τους είναι ουράνιος και ότι, παρά τις θλίψεις, τους πολέμους και τα δεινά του κόσμου, η χάρη του Θεού είναι παρούσα για να μεταμορφώσει τη ζωή τους και να τους καταστήσει «θεούς κατά χάριν».

Προ της Απολύσεως της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιλίου κ. Αθηναγόρας εξέφρασε τις θερμές ευχαριστίες του προς τον Σεπτό Ποιμενάρχη μας κ. Κύριλλο για τη φιλοξενία, ενώ απηύθυνε εγκάρδιες και πατρικές ευχές προς τον Προϊστάμενο του Ναού, Αιδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο π. Σωτήριο Αλεβιζάκη, για τα ονομαστήριά του.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη και παράδοση της Εορτής, στο τέλος της Θείας Λειτουργίας αναγνώστηκε η ειδική ευχή και ευλογήθηκαν τα πρώτα καρποφορήματα της αμπέλου (σταφύλια), τα οποία στη συνέχεια διανεμήθηκαν ως ευλογία σε όλους τους παρευρισκόμενους πιστούς, οι οποίοι κατέκλυσαν τον Ιερό Ναό και τον περιβάλλοντα χώρο.